سلام بر حسين و اربعينش، سلام بر اربعين و زائرانش! و سلام بر اندوه هاي دل آنان كه به
سوغات بر مزار كشتگان، عشق بردند و به مويه نشستند. به شوق زيارت صحن و سراي جان
فزايت،اربعين شهادتت را به سوگ مي نشينيم،
يا حســــــين
اي جاده هاي پر فراز و نشيب، زير پاي كاروان رام شويد و اي مركب هاي چمند و
چموش، راهوار گرديد كه كاروان به كربلا بازگشته است! بگذاريد كه غبار خستگي با اشك
چشمان حسرت زده ديدار شسته شود. كاروان به زيارت آمده است و براي شكوفه هاي
زخم سوغات اشك آورده است. سلام بر تو اي سرزمين اندوه ها!
يك اربعين از گستاخي شمشيرها و نيزه ها مي گذرد. يك اربعين از لگدكوب شدن شكوفه
هاي زخم، زير سم اسبان ستم مي گذرد، و اكنون كاروان به زيارت آمده است.
با سينه اي داغدار با كاروان زائران مزار شهداي كربلا هم نوا مي شويم
