تبليغاتX
:: المهدي من ولدي، اسمه اسمي و كنيته كنيتي ::  

به خدا اگر بيايي اثر از خزان نماند تو نهايت اميدي تو بدايت بهاري



قال رسول الله (ع): المهدي من ولدي، اسمه اسمي و كنيته كنيتي، أشبه الناس بي خلقاً و خلقاً، تكون له غيبه و حيره تضل فيه الامم، ثم يقبل كالشهاب الثاقب و يملاها عدلا و قسطا كما ملثت ظلما جوراً.

(بحارالانوار/ ج 51، ص 17، ح 13، به نقل از كمال الدين)

يا مهدي

پيامبر اكرم (ص) فرمودند: مهدي از فرزندان من است، نامش نام من (م ح م د) و كنيه اش كنيه من (ابوالقاسم) مي باشد، ‌در صورت و سيرت از همه كس به من شبيه تر است. براي او غيبتي است كه در آن مردم دچار حيرت مي گردند و بسياري از دسته ها و گروههاي مردم، گمراه مي شوند، آنگاه مانند ستاره تاباني از پرده غيبت بدر آيد و زمين را پر از عدل و داد كند آن چنان كه پر از ظلم و ستم شده باشد.

 

+نوشته شده در86/03/20ساعت توسط رفيق |

 

ب ه ائـــ یـ ت

ميشه يكي توضيح بده.؟

+نوشته شده در86/03/17ساعت توسط رفيق |

عن الثمالي قال: سالت الباقر (ع): يابن رسول الله! الستم كلكم قائمين بالحق. قال:

 

بلي. قلت:

 

 فلم سمي القائم قائماً؟

 

قال: لما قتل جدي الحسين (ع)، ضجت الملائكه الي الله عزوجل بالبكاء و النحيب. و

 

قالوا: الهنا و سيدنا. اتغفل عمن قتل صفوتك و ابن صفوتك، و خيرتك من خلقك؟

 

فاوحي الله عزو جل اليهم: قروا ملائكتي، فوعزتي و جلالي لا نتقمن منهم و لو بعد

 

حين. ثم كشف الله عز و جل عن الائمه من ولد الحسين (ع) للملائكه، فسرت الملائكه

 

بذلك، فاذا احدهم قائم يصلي، فقال الله عزو جل، بذلك القائم انتقم منهم.

 

                                         بحارالانوار/ج 51،‌ص 29و 28، ح 1، به نقل از علل الشرايع

 

ابوحمزه ثمالي گويد: از حضرت امام محمد باقر (ع) پرسيدم: اي پسر رسول خدا!

 

مگر همه شما ائمه، قائم به حق نيستيد؟ فرمود: بلي. عرض كردم: پس چرا فقط امام

 

زمان (ع) قائم ناميده شده است؟‌فرمود: چون جد م امام حسين (ع) به شهادت

 

رسيد،‌صداي ناله فرشتگان برخاست و به شد ت به درگاه الهي گريستند و گفتند:

 

پروردگارا! آيا قاتلين بهترين بندگان و زاده اشرف مخلوقات و برگزيده آفريد گانت

 

را به حال خود مي گذاري؟ خداوند به آنها وحي فرستا د كه اي فرشتگان من آرام

 

گيريد، ‌به عزت و جلالم سوگند،‌از آنها انتقام خواهم گرفت، هر چند بعد از گذشت

 

زمانها باشد. آنگاه پروردگار عالم، امامان از اولاد امام حسين (ع) را به آنها نشان داد و

 

فرشتگان از ديدن آنان مسرور گشتند. ناگاه ديدند يكي از آنها ايستاده است و نماز

 

مي گزارد. خداوند فرمود: به وسيله اين قائم از آنها انتقام مي گيرم.

 

+نوشته شده در86/03/15ساعت توسط رفيق |